AKÇADAĞ’DA TABELA VAR, TEŞKİLAT YOK: KALABALIK NEREDE, SES NEREDE?

Anahtar Parti İl Başkanı Erdoğan Zelyurt’un Akçadağ ziyareti, siyasi bir güç gösterisi olmaktan çok, adeta bir “yoklama”ya dönüştü. Ve sonuç? Sınıfta kalındı. Üstelik öyle böyle değil. İddialara göre ortada ne ciddi bir hazırlık var, ne heyecan, ne de tabanı harekete geçirecek bir irade. Kısacası: Tabela var, teşkilat yok.

Akçadağ İlçe Başkanlığı’nın bu ziyareti organize etme biçimi, “biz buradayız” demekten ziyade “keşke görünmesek” hissi uyandırdı. Katılımın düşüklüğü artık bahane kaldıracak seviyeyi de geçmiş durumda. Bu tabloyu görüp hâlâ “her şey yolunda” diyebilen varsa, ya sahadan tamamen kopmuştur ya da gerçeği görmemek için özel bir çaba sarf ediyordur.

Daha da ironik olan ne biliyor musunuz? Dün basına karşı “korkunun ecele faydası yok” diye efelenenlerin, bugün ortaya çıkan bu zayıf tablo karşısında derin bir sessizliğe gömülmesi. Hani korku yoktu? Hani meydan okuyordunuz? Yoksa o sözler sadece mikrofon görünce mi hatırlanıyor? Şimdi sormak lazım: Korkulan neydi? Basın mı, gerçekler mi, yoksa bu boşluk mu?

Akçadağ kamuoyu şimdi şu sorulara yanıt arıyor:

İlçe başkanlığı bugüne kadar parti adına ne yaptı?

Sahada hangi çalışmalar yürütüldü?

Teşkilat neden tabanla bağ kuramıyor?

Ve en önemlisi; eleştirilere neden cevap vermek yerine susturma yoluna gidiliyor?

Basın özgürlüğünü diline dolayanların, eleştiri karşısında hemen savunmaya geçip hedef şaşırtması ise artık kimseyi ikna etmiyor. Çünkü mesele çok açık: Ortada bir çalışma yok, bir başarı yok, bir sahada varlık yok. Ama buna rağmen büyük laflar, büyük söylemler eksik olmuyor. Siyaset sahnesinde rol kesmek kolay, sahada karşılık bulmak zor.

İddialar daha da vahim: İlçe başkanlığı bugüne kadar somut ne yaptı, hangi çalışmayla tabanın güvenini kazandı, hangi organizasyonla insanları bir araya getirdi? Bu soruların cevabı yok. Çünkü ortada cevap verecek bir icraat görünmüyor. Eğer bir ilçe teşkilatı, kendi il başkanının ziyaretinde bile birkaç kişiyi bir araya getiremiyorsa, orada yönetim değil, sadece koltuk işgali vardır.

Akçadağ’da artık şu gerçek açıkça konuşuluyor: Bu yapı, partiye güç katmak yerine yük mü oluyor? Çünkü siyaset ciddiyet ister, emek ister, sahada ter dökmek ister. Sadece unvanla, sadece fotoğrafla, sadece boş söylemlerle siyaset yapılmaz.

Son söz net: Eleştiriden kaçan, basını hedef alan, sahada karşılığı olmayan bir anlayışın sonu bellidir. Ne kadar görmezden gelinirse gelinsin, ne kadar üstü örtülmeye çalışılırsa çalışılsın, gerçekler gün gibi ortada. Ve evet, korkunun ecele faydası yok… Ama bu tabloya bakılırsa, ortada korkudan çok büyük bir beceriksizlik ve boşluk var.

Dilek Kiraz