Büyükşehir Binasının Gölgesinde Gıda Alarmı: Bu Ürünler Fuara Nasıl Girdi?

“Yöresel ürün” diye geldiler, denetimde tablo ağır çıktı!

Malatya’da vatandaşların yöresel ürünlere güvenerek alışveriş yaptığı fuarda gerçekleştirilen gıda denetimi, adeta “Bu ürünler buraya nasıl geldi?” sorusunu gündeme taşıdı.

Malatya Büyükşehir Belediyesi otoparkında düzenlenen yöresel ürünler fuarında İl Tarım ve Orman Müdürlüğü koordinasyonunda gerçekleştirilen denetimde, kamuoyunu şaşırtan miktarlarda uygunsuz ve şüpheli ürün tespit edildi. Denetime Emniyet Müdürlüğü ile Büyükşehir Belediyesi Zabıta ekipleri de katıldı.

Ve ortaya çıkan tablo, deyim yerindeyse “Yöresel lezzetler fuarı mı, yoksa denetim yapılmayı bekleyen ürünler fuarı mı?” sorusunu akıllara getirdi.

Dana sucuk denildi, piliç çıktı!

Denetimin en dikkat çekici başlıklarından biri “dana sucuk” ibaresiyle satışa sunulan ürün oldu.

Yapılan kontrolde tam 230 kilogram ısıl işlem görmüş piliç sucuk tespit edildi. Ürünler, ilgili mevzuat kapsamında mülkiyeti kamuya geçirilerek imha edilmek üzere gönderildi.

Şimdi vatandaşın aklında ister istemez şu soru oluşuyor:

Dana diye satılan ürün piliç çıkıyorsa, vatandaş etiket okurken mi kandırılıyor, yoksa etikete güvenmek de artık lüks mü?

150 kilo peynir de denetimden geçemedi

Denetimde yaklaşık 150 kilogram eritme peynirinin de uygun olmadığı belirlendi ve imha edilmek üzere işlem yapıldı.

Yani vatandaş fuara “yöresel ürün alayım, doğal ve güvenilir olsun” düşüncesiyle gidiyor; denetim ekibi ise stantlardan ürünleri tek tek topluyor.

Ortaya çıkan tablo gerçekten düşündürücü.

600 litre “zeytinyağı” meselesi!

Denetimin bir başka dikkat çekici sonucu ise zeytinyağı adıyla satışa sunulan yaklaşık 600 litre karışım yağın tespit edilmesi oldu.

Yaklaşık 600 litre!

Bu artık “birkaç şişe gözden kaçmış” denilecek bir miktar değil.

Vatandaşın sofrasına girecek ürünlerde etiket, içerik ve güvenilirlik bu kadar önemliyken, bu miktardaki ürünün satışa sunulması kamuoyunun da doğal olarak dikkatini çekiyor.

285 kilo salça: Etiket nerede, üretim yeri nerede?

Denetimde yaklaşık 285 kilogram etiketsiz ve üretim yeri belli olmayan salça da tespit edildi.

Üreticisi belli değil, nerede üretildiği belli değil, etiketi yok...

Ama satışa sunuluyor.

Vatandaşın ise bütün bunları bilmeden ürünü alıp evine götürmesi mümkün.

İşte tam da burada “güvenilir gıda” kavramının ne kadar önemli olduğu bir kez daha ortaya çıkıyor.

Soslar da mercek altında

Denetimde ayrıca nar ekşisi, kızılcık özü ve yaban mersini adıyla satışa sunulan yaklaşık 86 litre şüpheli sosun da satışına engel olundu.

Söz konusu ürünlerin yeddiemine alındığı bildirildi.

Asıl soru şimdi geliyor: Kim izin verdi, kim denetledi?

Burada kimseyi peşinen suçlamak elbette doğru değil.

Ancak kamuoyunun sorması gereken makul sorular var.

Büyükşehir Belediyesi binasının hemen yanında, belediyenin otoparkında gerçekleştirilen bir organizasyonda bu stantlar kurulurken ürünlerin uygunluğu ne zaman kontrol edildi?

Fuara giriş yapan ürünlerin belgeleri ve gıda güvenliği şartları organizasyon başlamadan önce incelendi mi?

Denetim neden fuarın başlamasından günler sonra yapıldı?

Çünkü kamuoyuna yansıyan bilgilere göre etkinlik 17 Eylül’de başladı ve denetim 22 Eylül’de gerçekleştirildi.

Dolayısıyla vatandaşın sorması gayet doğal:

“Biz bu fuara güvenerek alışveriş yaptık. Peki denetim yapılmadan önce satılan ürünler ne olacak?”

Büyükşehir binasının gölgesinde böyle bir tablo neden oluştu?

Mesele yalnızca 230 kilogram sucuk, 150 kilogram peynir, 600 litre karışım yağ veya 285 kilogram salçadan ibaret değil.

Mesele vatandaşın güveni.

Bir fuar “yöresel ürünler” ve “lezzet” başlığıyla vatandaşın karşısına çıkıyorsa, vatandaş doğal olarak burada satılan ürünlerin güvenilir olduğunu düşünür.

Ancak denetimde bu kadar farklı kategoride uygunsuz veya şüpheli ürünün ortaya çıkması, organizasyonların yalnızca stantları kurup vatandaşın ziyaretine açılmasından ibaret olmadığını gösteriyor.

Denetim, organizasyonun sonradan yapılacak bir işlemi değil; güvenilir gıdanın ilk şartı olmalı.

“Yöresel ürün” tabelası güven belgesi değildir!

Bugün vatandaşın en büyük beklentisi aslında çok basit:

Ne alıyorsam, o olsun.

Dana sucuk yazıyorsa dana sucuk, zeytinyağı yazıyorsa zeytinyağı, üretim yeri belirtilmesi gerekiyorsa üretim yeri belli olsun.

Vatandaş markette veya fuarda alışveriş yaparken laboratuvar kurmak zorunda değil.

Ürünün gerçekten ne olduğunu anlamak için kimya mühendisi, gıda mühendisi veya denetçi olmak zorunda da değil.

Bunun sorumluluğu ilgili işletmeler ve denetim mekanizmalarında.

Şimdi gözler yetkililerde

Ortaya çıkan ürünler nedeniyle gerekli idari işlemler başlatılırken, kamuoyunun beklentisi yalnızca ürünlerin toplatılması değil.

Asıl beklenti şu:

Bu ürünler fuara nasıl girdi?

Organizasyon öncesinde hangi kontroller yapıldı?

Vatandaşların daha önce satın aldığı ürünlerle ilgili herhangi bir inceleme yapılacak mı?

Ve en önemlisi:

Bir daha aynı tablo yaşanmaması için ne yapılacak?

Çünkü mesele sadece bugün imha edilecek ürünler değil.

Mesele, Malatyalının sofrasına koyduğu ürüne güvenebilmesi.

Büyükşehir Belediyesi binasının hemen yanı başında gerçekleştirilen bir organizasyonda bu kadar ciddi miktarda uygunsuz ve şüpheli ürün tespit edilmesi, ilgili tüm kurumlar açısından üzerinde düşünülmesi gereken bir tablo ortaya çıkardı.

Kısacası vatandaşın sorusu net:

“Büyükşehir Belediye binasının gölgesine bu fuarı kim yerleştirdi?”

Şimdi bir başka soru daha ekleniyor:

“Bu kadar ürünü denetimden önce kim kontrol etti?”

Cevap bekleyen soru çok, toplatılan ürün ise az değil.