Son yıllarda sosyal medyanın etkisiyle birlikte herkesin eline bir kamera, bir mikrofon ve bir yayın mecrası geçti. Bu durum, ifade özgürlüğü açısından önemli fırsatlar sunarken; aynı zamanda sorumluluk, etik ve meslek ahlakı konularını da daha fazla gündeme taşımaktadır. Özellikle Malatya gibi birlik ve beraberliğe her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyan şehirlerde, kullanılan dilin ve yapılan yayınların toplumsal etkileri göz ardı edilmemelidir.

Ne yazık ki bazı kişiler, gazetecilik ile sosyal medya şovmenliğini birbirine karıştırmaktadır. Eleştiri yapmak elbette demokrasinin vazgeçilmez unsurlarından biridir. Belediye başkanları, milletvekilleri, sivil toplum kuruluşları, iş insanları ve kamu görevi üstlenen herkes eleştirilebilir. Ancak eleştirinin de bir usulü, bir üslubu ve bir ahlakı vardır. Kişilik haklarını hedef alan, insanları itibarsızlaştırmaya çalışan, belden aşağı vurmayı marifet sanan anlayışın ne gazetecilikle ne de kamu yararıyla ilgisi vardır.

Malatya'nın geçmişine bakıldığında, ömrünü basına adamış, gençliğini ve hatta çocukluğunu haber peşinde geçirmiş çok değerli isimler görülür. Bu insanların emeği, tecrübesi ve şehir hafızasına yaptıkları katkılar her zaman saygıyı hak etmektedir. İsimler üzerinden değil, ortaya koydukları emek üzerinden değerlendirme yapmak gerekir. Çünkü gazetecilik yalnızca kamera karşısına geçmekten ibaret değildir; yılların birikimi, sahadaki tecrübe ve topluma karşı duyulan sorumlulukla şekillenen bir meslektir.

Bizim kültürümüzde büyüğe saygı yalnızca bir nezaket kuralı değil, aynı zamanda bir değerler meselesidir. Ailelerimiz bize bunu öğreterek büyüttü. Bu nedenle, basın camiasında yıllarını vermiş insanlara yönelik ölçüsüz ve saygısız söylemler toplumun geniş kesimlerinde karşılık bulmamaktadır. Fikir ayrılıkları olabilir, görüşler çatışabilir; ancak saygı sınırları korunmalıdır.

Malatya'nın bugün karşı karşıya olduğu sorunların önemli bir kısmı, ortak paydalarda buluşamama probleminden kaynaklanmaktadır. Şehrin kalkınması, gelişmesi ve geleceğe güvenle bakabilmesi için kutuplaştırıcı değil, birleştirici bir anlayışa ihtiyaç vardır. Sürekli kavga üreten, insanları karşı karşıya getiren ve kişisel hesaplaşmaları kamuoyu önünde sergileyen yaklaşımlar, Malatya'ya fayda değil zarar vermektedir.

Özellikle seçilmiş yöneticilere yönelik eleştirilerde de aynı hassasiyet geçerlidir. Bir belediye başkanı ya da milletvekili eleştirilebilir; hatta gerektiğinde sert şekilde eleştirilmelidir. Ancak unutulmamalıdır ki onlar aynı zamanda milletin oyuyla göreve gelmiş kişilerdir. Bu nedenle eleştirinin hakaretle değil, bilgiyle; öfkeyle değil, nezaketle yapılması gerekir. Demokratik olgunluk bunu gerektirir.

Diğer taraftan Malatya'nın geleceği gençlerdir. Gazetecilik mesleğine gönül veren, araştıran, sorgulayan ve kendisini geliştirmeye çalışan gençlerin desteklenmesi büyük önem taşımaktadır. Basın sektöründe gençlere alan açılması, onların önünün kesilmemesi ve tecrübeli isimlerin bilgi birikimlerini yeni nesillere aktarması gerekmektedir. Bir mesleğin geleceği, genç kadrolarının gücüyle şekillenir.

Bugün Malatya'nın ihtiyacı olan şey; kişisel hesaplaşmaların değil, ortak aklın öne çıkmasıdır. Şehrin sorunlarını konuşan, çözüm önerileri sunan, insanları ayrıştırmak yerine bir araya getiren bir medya anlayışıdır. Çünkü kalıcı olan bağırıp çağırmak değil, geride bırakılan eserler ve topluma yapılan katkılardır.

Gazetecilik toplum adına soru sorma ve gerçekleri ortaya çıkarma mesleğidir; kişisel husumetlerin sahnesi değildir. Sosyal medya üzerinden yapılan her yayın gazetecilik olmadığı gibi, yüksek sesle konuşmak da haklı olmak anlamına gelmez. Malatya, geçmişte olduğu gibi bugün de sağduyuyu, emeği, tecrübeyi ve meslek ahlakını takdir etmektedir. Şehrin geleceğini şekillendirecek olanlar da ayrıştıranlar değil; birleştirenler, üretenler ve Malatya'nın ortak değerlerine sahip çıkanlar olacaktır.

M.Said Yalçın